آیندهنگاری نفت و گاز آمریکا
چشمانداز اقتصاد کلان و سیاستهای انرژی آمریکا در سال ۲۰۲۵ تغییرات گستردهای را تجربه کرد. شرکتهای این بخش مقاومت بالایی نشان دادند؛ هرچند این وضعیت با کاهش رشد تولید و محدودیت حاشیههای سود همراه شد. آیندهنگاری سرمایهگذاریها مشخص میکند اقدامات اجرایی اخیر دسترسی به زمینهای فدرال را گسترش دادهاند. کاهش حقالامتیازها و تعدیل مقررات محیطزیستی فضای مطلوبتری برای فعالیت ایجاد کرده است.
با بررسی تقاضای فزاینده دیتاسنترها، شرکتهای گاز طبیعی و تولیدکنندگان گاز مایع احتمالاً مخارج سرمایهایشان را افزایش میدهند. شرکتهای نفتی معمولاً محتاطتر عمل میکنند و منتظر تغییرات ساختاری بازار میمانند. شرکتهای دارای زیرساختهای خط لوله دیاکسید کربن پتانسیل بهرهمندی از اعتبارهای مالیاتی جدید را دارند. آیندهپژوهی مالی پیشبینی میکند تنها ۱۵ تا ۲۵ درصد از شرکتهای ثبتشده رشد درآمدی بالای ۵ درصد را در سال ۲۰۲۶ تجربه کنند. بازسازی سبد داراییها برای نزدیک به ۷۰ درصد شرکتها گزینه محتملی به نظر میرسد و روند واگذاری داراییهای غیرمرکزی شتاب میگیرد. تخصیص جریان نقدی شرکتها به سود سهام و بازخرید سهام رویکردی است که از سال ۲۰۲۲ جریان داشته و تداوم آن محتمل است.
آیندهپژوهی مدیریت هزینهها
اعمال تعرفههای ۱۰ تا ۲۵ درصدی بر واردات نفت خام غیرمنطبق با توافقنامه آمریکا-مکزیک-کانادا، هزینههای تازهای به همراه دارد. تعرفه ۵۰ درصدی فولاد و آلومینیوم نیز فشارهای زنجیره تأمین را بیشتر میکند. این صنعت وابستگی بالایی به زنجیرههای تأمین جهانی دارد و در سال ۲۰۲۴ حدود ۱۰ میلیارد دلار تجهیزات تخصصی وارد کرده است. آیندهنگاری عملیاتی نشان میدهد این تعرفهها پتانسیل دارند هزینههای مواد اولیه و خدمات را بین ۴ تا ۴۰ درصد افزایش دهند. تورم ایجادشده ممکن است تصمیمگیریهای نهایی برای پروژههای فراساحلی با ارزشی بالغ بر ۵۰ میلیارد دلار را به سالهای بعد موکول کند.
برای مدیریت این شرایط، تقویت تابآوری زنجیره تأمین پیشنهاد میشود. بومیسازی تجهیزات و انتقال خریدها به تأمینکنندگان داخلی گزینههای مناسبی هستند؛ بهویژه آنکه نزدیک به ۴۰ درصد از تقاضای کالاهای لولهای در سال ۲۰۲۴ از منابع خارجی تأمین شده است. بازنگری در قراردادها و گنجاندن بندهای تعدیل قیمت برای اشتراک ریسک با پیمانکاران، راهکار جایگزین و کارآمدی به شمار میرود.
آیندهنگاری صادرات گاز
فرآیند صدور مجوزهای صادراتی شتاب گرفته است. زمان بررسیهای محیطزیستی از دو سال به حدود ۲۸ روز تقلیل یافته است. آیندهپژوهی بازار انرژی نشان میدهد تقاضای جهانی گاز مایع تا سال ۲۰۴۰ افزایشی ۶۰ درصدی را تجربه خواهد کرد. صادرات آمریکا پتانسیل رشد ۲۵ درصدی در سال ۲۰۲۵ و ۷ درصدی در سال ۲۰۲۶ را دارد. حجم این صادرات تا سال ۲۰۳۰ قابلیت دو برابر شدن را داراست.
در این مسیر موانعی هم وجود دارد. آیندهنگاری ریسکها مواردی مانند افزایش ۴.۶ درصدی هزینههای ساختوساز و احتمال مازاد عرضه جهانی از سوی رقبا را مطرح میکند. تخمینها نشان میدهند هر یک میلیارد فوت مکعب در روز افزایش صادرات، پتانسیل رشد ۲.۵ درصدی قیمتهای داخلی را به همراه دارد. قراردادهای نقدی احتمالاً رشد کندتری را تجربه خواهند کرد و تأمینکنندگان جدید به سمت قراردادهای بلندمدت متمایل میشوند.
آیندهپژوهی تحول دیجیتال
گسترش ابزارهای پردازشی نوظهور امکانات تازهای برای سازمانها فراهم میآورد. هوش مصنوعی در حال حاضر کمتر از ۲۰ درصد هزینههای فناوری اطلاعات این صنعت را تشکیل میدهد. آیندهنگاری فناوری مشخص میکند سرمایهگذاری روی این ابزارها با سرعت بالایی در حال رشد است. شکل زیر بهخوبی روند صعودی سرمایهگذاری شرکتهای نفت و گاز آمریکا در حوزه هوش مصنوعی را به تصویر میکشد و پیشبینی میکند سهم این فناوری تا سال ۲۰۲۹ به بیش از ۵۰ درصد کل بودجه فناوری اطلاعات برسد.

نزدیک به نیمی از این بودجه صرف بهینهسازی فرآیندها میشود. الگوریتمهای پیشبینانه در یک بررسی توانستهاند از ۱۴۰ ساعت زمان توقف تجهیزات جلوگیری کنند. استفاده از پهپادها و حسگرهای خودکار قابلیت کاهش ۴۰ درصدی خرابی تجهیزات و صرفهجویی سالانه ۱۰ میلیون دلاری را نشان داده است. آیندهپژوهی منابع انسانی نیز یادآور میشود حدود ۶۶ درصد نیروی کار در نقشهای مکانیکی فعال هستند. استفاده از پلتفرمهای آموزشی هوشمند و ارتباطات ماهوارهای پرسرعت مسیر توانمندسازی این افراد را هموارتر میسازد. مقررات جدید آژانس حفاظت محیطزیست درباره نشت متان تا سال ۲۰۲۷ به تعویق افتاده است، اما توسعه شبکههای حسگر برای اتوماسیون فرآیندها و گزارشدهی در آینده ضروری به نظر میرسد.
آیندهنگاری بخش پالایش
تعدیل استانداردهای مصرف سوخت خودروها تقاضای فرآوردههای نفتی را حمایت میکند. حاشیههای سود پالایشگاههای ساحل خلیج پس از دورهای افت در محدوده ۱۲ تا ۱۸ دلار برای هر بشکه تثبیت شدهاند. واردات دیزل تجدیدپذیر نیز افت ۹۰ درصدی را ثبت کرده است.
آیندهپژوهی ظرفیتهای پالایشی نشان میدهد تعطیلی تأسیسات فرسوده ظرفیت کلی آمریکا را حدود ۳ درصد کاهش میدهد. افزوده شدن ۲.۶ میلیون بشکه ظرفیت جدید در سطح جهانی تا سال ۲۰۳۰، رقابتپذیری را دشوارتر میسازد. تولید دیزل تجدیدپذیر با اتکا به ظرفیتهای موجود تا سال ۲۰۲۶ به نزدیک ۲۵۰ هزار بشکه در روز میرسد. توسعه سوخت هوانوردی پایدار به دلیل هزینههای بالا و رقابت در تأمین مواد اولیه، گزینه کندتری برای رشد ارزیابی میشود.
در یک نگاه کلان، آیندهپژوهی ادغامها و تملکها نشان میدهد موجی از ادغامهای بزرگ قابلیت شکلگیری در سه سال آینده را دارد. تلفیق فناوریهای دیجیتال با مدلهای سنتی عملیات، رویکردی مناسب برای حفظ جایگاه رقابتی در بازارهای پرنوسان پیش رو محسوب میشود.

