آیندهی تقاضای نیکل
نیکل، فلزی که سالها نقشی اساسی در تولید فولاد ضدزنگ داشت، حالا در مسیر جدیدی قرار گرفته است. با گسترش فناوریهای نوین، بهویژه در صنعت خودروهای برقی، اهمیت این فلز افزایش یافته و نقش آن در ساخت باتریها پررنگتر شده است. این تغییر کاربری، نهتنها بازار جهانی نیکل را تحت تأثیر قرار داده، بلکه پیشبینیهای تازهای را درباره آینده عرضه و تقاضای آن به همراه داشته است. در حالی که صنایع سنتی همچنان به نیکل وابسته هستند، نیاز روزافزون به این فلز در تولید باتریهای لیتیوم-یونی، معادلات جدیدی را در زنجیره تأمین جهانی ایجاد کرده است.
در سالهای اخیر، روند مصرف نیکل دستخوش تغییرات قابل توجهی شده است. در گذشته، بخش عمدهای از نیکل تصفیهشده حدود ۷۰ درصد در صنعت فولاد ضدزنگ به کار میرفت. اما اکنون، تولید باتریهای خودروهای برقی سهم رو به افزایشی از این فلز را به خود اختصاص داده است. یک باتری با ظرفیت ۶۰ کیلوواتساعت میتواند بین ۴۰ تا ۵۰ کیلوگرم نیکل مصرف کند، و با توجه به رشد سریع بازار خودروهای برقی، این میزان تقاضا بهشدت افزایش خواهد یافت. بر اساس پیشبینیهای اداره آمار کار ایالات متحده، تا سال ۲۰۳۰ خودروهای برقی بین ۴۰ تا ۵۰ درصد از کل فروش خودروهای جدید را شامل خواهند شد، روندی که در بازار چین نیز به شکلی مشابه در حال شکلگیری است. با افزایش تقاضا، چالشهای جدیدی در زمینه تأمین نیکل مطرح میشود، از جمله وابستگی به تولیدکنندگان بزرگ و نیاز به توسعه فناوریهای جایگزین برای کاهش فشار بر منابع معدنی.
در حال حاضر، فروش جهانی خودروها در حدود 90 میلیون واحد در سال است. با توجه به پیشبینی ۴۰ درصدی فروش خودروهای برقی، میتوان انتظار داشت که تا سال ۲۰۳۰ حدود ۳۵ میلیون خودرو برقی به فروش برسد. برای مقایسه، آژانس بینالمللی انرژی پیشبینی میکند که تعداد خودروهای برقی سالانه تا آن زمان به حدود ۴۵ میلیون دستگاه خواهد رسید. با در نظر گرفتن میزان ۴۰ تا ۵۰ کیلوگرم نیکل برای هر خودرو، برای تأمین نیاز این تعداد خودرو، سالانه بین ۱.۵ تا ۲ میلیون تن نیکل لازم خواهد بود. به گزارش Mining Weekly، تولید نیکل جهانی تا سال ۲۰۳۰ به ۳.۸ میلیون تن خواهد رسید، در حالی که شرکت معدنی برزیلی Vale SA پیشبینی میکند که تقاضا تا ۶.۲ میلیون تن افزایش یابد

در کوتاهمدت، افزایش تولید نیکل در اندونزی، بازگشایی تدریجی چین و نگرانیها از رکود اقتصادی باعث کاهش قیمت نیکل شده است. با این حال، در بلندمدت، تقاضای فزاینده از خودروهای برقی و اهداف زیستمحیطی دیگر باعث خواهد شد که عرضه نیکل با محدودیتهایی مواجه شود که مستلزم افزایش چشمگیر قیمتها یا تغییرات فناوری در صنعت تولید باتری باشد. این تحولات میتواند تغییرات زیادی در بازار نیکل به وجود آورد و روندی جدید در تامین این فلز را رقم بزند.
با در نظر گرفتن روندهای فعلی، آینده نیکل بهشدت به پیشرفتهای فناوری باتری و سیاستهای جهانی در حوزه خودروهای برقی وابسته خواهد بود. اگرچه در کوتاهمدت افزایش تولید و تغییرات اقتصادی موجب نوسانات قیمتی شده است، اما در بلندمدت، رشد فزاینده تقاضا میتواند به چالشهای ساختاری در تأمین نیکل منجر شود. این مسأله نهتنها بر بازارهای معدنی بلکه بر کل زنجیره تأمین خودروهای برقی و توسعه پایدار آنها تأثیر خواهد گذاشت.
از سوی دیگر، شرکتهای فعال در این حوزه ناگزیر خواهند بود که بهدنبال راهکارهای جایگزین، از جمله بازیافت نیکل از باتریهای مصرفشده یا توسعه فناوریهایی با وابستگی کمتر به این فلز باشند. این روند میتواند به ایجاد تغییرات بنیادی در زنجیره ارزش صنعت باتری منجر شود. بنابراین، آینده نیکل به ترکیبی از نوآوریهای صنعتی، سیاستهای زیستمحیطی و توانایی بازارها در پاسخ به چالشهای تأمین وابسته خواهد بود.
منابع: